Van idee naar buurttuin: Leefbaarheidsfonds maakt initiatief in de Sintenbuurt mogelijk
Een paar jaar lang keken de bewoners in de Sintenbuurt uit op een bouwdepot. En dat niet één, maar twee keer. “Kan dit stukje gras niet een mooiere, blijvende invulling krijgen, waar de buurt iets aan heeft?”, vroeg buurtbewoner Antoinette zich af. Met hulp van WIJeindhoven, de gemeente en het Leefbaarheidsfonds van Trudo besloten ze het anders aan te pakken.
Nieuwe bestemming
Het doel was duidelijk: voorkomen dat het veldje opnieuw als bouwdepot zou worden gebruikt én er een plek van maken waar buurtbewoners iets aan hebben. “Het is nu vooral een kale vlakte,” vertelt Antoinette. “Hoe maken we er een plek van die er leuker uitziet, waar kinderen kunnen spelen en die mensen samenbrengt?”
Die vraag legde ze voor aan de buurt. Na een rondje langs de deuren bleek er al snel draagvlak voor een nieuwe invulling van het veldje. Vier buurtbewoners besloten samen de schouders eronder te zetten. Met elkaar, en samen met WIJeindhoven, Trudo en de gemeente, werkten ze het plan stap voor stap verder uit. Ze namen het stuk grond in beheer, regelden de vergunningen en maakten via het Leefbaarheidsfonds de plannen financieel mogelijk.
Een groene ontmoetingsplek
Het idee voor een buurttuin ontstond gaandeweg. “Ik wist niet dat je zo’n stuk grond in beheer kon nemen,” zegt Antoinette. “Maar hoe concreter het werd, hoe enthousiaster we werden.” Er werd nagedacht over de invulling: een plek om te tuinieren en voedsel te verbouwen, maar ook om elkaar te ontmoeten. Uiteindelijk kozen ze voor een combinatie van vaste planten en bloemen langs de randen en moestuinbakken voor groente en fruit.
Ook praktische oplossingen kregen een plek in het plan. Zoals een pergola met een dakje dat regenwater opvangt in watertonnen, zodat de tuin bewaterd kan worden. “Iedereen bracht z’n eigen ideeën en kwaliteiten mee,” zegt Antoinette. “Zo kom je samen tot iets beters.”
Verbinding in de buurt
De aanleg gebeurt grotendeels met elkaar. “Iedereen draagt z’n steentje bij,” vertelt Antoinette. “Van het uitmeten en bestellen van materialen tot het daadwerkelijk bouwen.” Ook vanuit de buurt komt af en toe hulp: planten, materialen en zelfs een boom werden spontaan gedoneerd.
De tuin is nog volop in ontwikkeling en nog niet officieel geopend. Toch begint de plek nu al iets los te maken in de buurt. “Je merkt dat mensen nieuwsgierig zijn,” zegt Antoinette. “Ze blijven even staan, stellen vragen of maken een praatje als we bezig zijn.” Ook onder de initiatiefnemers zelf heeft het project al voor meer contact gezorgd. “Je leert elkaar beter kennen,” vertelt ze. “Even elkaars hond uitlaten of een ladder lenen, dat soort dingen ontstaat nu vanzelf.”
Opening
De tuin is bedoeld als een plek voor en door de buurt. “Iedereen is welkom. Om even te kijken, iets te plukken of gewoon te zitten,” aldus Antoinette. Via een Facebookgroep houden de initiatiefnemers buurtbewoners op de hoogte van de ontwikkelingen. Om de tuin echt tot leven te brengen, organiseren de initiatiefnemers later dit jaar een feestelijke opening. “Dat lijkt ons een mooi moment om mensen uit te nodigen en kennis te laten maken met de plek,” zegt Antoinette. “We hopen dat het daarna vanzelf verder groeit.”
Voor andere buurten heeft ze nog een duidelijke boodschap: “Begin gewoon. Ik was zelf verbaasd hoe snel er werd meegedacht en meegeholpen. Als je een goed idee hebt, zijn er vaak meer mogelijkheden dan je denkt.”
Wil jij ook iets organiseren of realiseren met hulp het Leefbaarheidsfonds? Dat kan! Hier vind je meer informatie en hoe je een aanvraag kunt indienen.