Meer vrienden dan mentor: de bijzondere klik tussen Stefan en Serkan
Via het vluchtelingenmentorproject komt Stefan (39) al bijna een jaar over de vloer bij Serkan (32), een politiek vluchteling uit Turkije. In hun contact leren ze veel over elkaars gewoonten en cultuur. Zoals de sloffen die Serkan altijd voor zijn bezoekers heeft klaarstaan, want binnen gaan de schoenen uit. Stefan is er inmiddels helemaal aan gewend. Lachend: "Eigenlijk raar dat ik dat thuis ook niet standaard doe. Het scheelt een hoop schoonmaakwerk."
Na een verblijf van 1 jaar in een AZC in Wassenaar, kreeg Serkan in september 2025 via Trudo een huis toegewezen in Woensel-West. Kort daarvoor werd Stefan als mentor aan hem gekoppeld. Sindsdien zien ze elkaar gemiddeld twee keer per maand en appen ze om de paar dagen. Al snel ontdekten ze dat ze allebei van voetbal én van lekker eten houden. "We hebben gewoon een heel goede klik", vinden ze allebei.
Weer herenigd
Aan tafel vertelt Serkan dat hij Turkije moest verlaten vanwege politieke problemen. Zijn vrouw Betül bleef achter en kon pas naar Nederland komen nadat Serkan als politiek vluchteling was erkend. Sinds januari 2026 is het stel eindelijk weer herenigd.
Speciaal voor vanavond hebben Serkan en Betül van alles klaargezet. Op een mooi gedekte tafel staan glazen met een romige, roze drank: een mix van Ayran en Şalgam (yoghurt en gefermenteerde wortel). Ook staat er een grote schaal Börek (filodeeg gevuld met witte kaas) en bordjes met vegetarische Çiğ köfte. "Waanzinnig lekker dit", glundert Stefan.
Stefan geniet van de dynamiek van het herenigde stel. "Ze maken nu veel uitstapjes en komen op plekken waar ik nog nooit geweest ben. Dat zet me wel aan het denken; misschien neem ik Nederland wel te veel voor lief." Serkan scrolt door de foto's op zijn telefoon en noemt de Keukenhof, het Mauritshuis, Den Haag en Amsterdam. "Ik vind Nederland zo mooi en de mensen zijn zo aardig. Ik ben hier zo goed ontvangen en krijg zoveel hulp. Ik ben enorm dankbaar."
Galant en ondernemend
"Iets wat me opvalt is dat Serkan heel galant is", zegt Stefan. "Zo mochten we via een actie van Trudo met kaartjes van ASML naar een wedstrijd van PSV in het Philips Stadion. Dat was fantastisch.” Serkan veert meteen op om zijn PSV-sjaal te halen die hij trots laat zien. Stefan lacht en vervolgt: "De dag na de wedstrijd stuurde Serkan ASML al een mail om het bedrijf te bedanken. Hij had de mail al verstuurd voordat ik 'm had kunnen nalezen. Dat doet hij gewoon. Hij is heel handig en neemt veel initiatief."
Die ondernemingszin loopt als een rode draad door Serkans achtergrond. In Turkije werkte hij drie jaar bij de luchtmacht als militair technicus en was hij een tijdje personeelsplanner bij een particulier bedrijf. Daarna startte hij een eigen webshop in kinderspeelgoed. Ook in Nederland wil hij op den duur het liefst een eigen onderneming starten. Op Koningsdag kon hij alvast voorproeven: in een oranje outfit verkocht hij met veel succes Turkse lekkernijen.
Taal oefenen met PAW Patrol
Serkan besteedt veel tijd aan het leren van de Nederlandse taal. Hij volgt drie ochtenden in de week inburgeringslessen en twee middagen conversatielessen in de wijk. Thuis oefent hij met het NOS Journaal in Makkelijke Taal, kinderprogramma's zoals PAW Patrol, en apps als Google Translate en ChatGPT. Sinds kort doet hij samen met zijn vrouw ook vrijwilligerswerk bij een kindcentrum van Lunetzorg.
Samen met Stefan gaat hij daarnaast wel eens de stad in voor een ijsje, of ze kijken voetbalwedstrijden die ze dan in het Nederlands van commentaar voorzien. "Dat gaat steeds beter", zegt Serkan trots.
Stefan is inmiddels al negen jaar vluchtelingenmentor via Trudo. Hij vindt het mentorschap een verrijking en een mooie manier om over andere culturen te leren. Met iedere vluchteling verloopt het contact anders, maar de band met Serkan is speciaal. Stefan: "Als maatje van Serkan voel ik me eerder een vriend dan een mentor.” Serkan knikt en zegt: "Stefan is mijn eerste Nederlandse vriend, hij is als een broer voor mij."
