Isabela en Jordi: eerste bewoners en tuinmeesters van de Rustenburgstraat

Isabela en Jordi reageerden jarenlang op huurwoningen, zonder resultaat. Tot de Rustenburgstraat. Ze werden niet alleen ingeloot voor een woning in het sloop-nieuwbouwproject in Tongelre, maar kregen ook het huis dat ze het liefst wilden hebben: naast het 'bos', omringd door groen. "Deze plek is voor ons life-changing, in meerdere opzichten," vertelt het jonge koppel dat zich begin 2026 als één van de eersten in het project vestigde.

Het is even zoeken naar het huis van Isabela en Jordi, een beetje achteraf gelegen, bereikbaar via een paadje door het groen en bloeiende bloemen. Met de witgepleisterde en houten huizen oogt het buurtje ruimtelijk en idyllisch, ook al staan er dubbel zoveel woningen als voorheen. De oorspronkelijke 44 woningen maken in dit project uiteindelijk plaats voor 89 woningen in drie verschillende groottes. De eerste huizen van fase 1 zijn in februari 2026 opgeleverd en de laatsten in juni. De bouw van fase 2 start na de bouwvak.

Van de bestaande woningen in fase 1 is een deel gerenoveerd en uitgebouwd. Alle oorspronkelijke diepe achtertuinen zijn verkleind. De vrijgekomen grond is bestemd voor zowel nieuwe woningen als voor gemeenschappelijke buitenruimtes. Het is de bedoeling dat een team van tuinmeesters, samen met de andere bewoners, zorg draagt voor de inrichting en het onderhoud van die gemeenschappelijke buitenruimtes. Dankzij een goede motivatiebrief zijn ook Jordi en Isabela uitgekozen als tuinmeesters. En die rol zien ze helemaal zitten, zo blijkt al snel tijdens het gesprek aan hun eetkamertafel met uitzicht op de tuin.

Verbondenheid

"We zijn allebei dicht bij de natuur opgegroeid", vertelt Isabela, studente Mechatronics Engineering bij Fontys. "Ik ben geboren in Brazilië en heb in Portugal gewoond. Jordi komt uit een dorpje in de bergen op Mallorca. We weten allebei hoe waardevol het is om in een kleine, hechte gemeenschap te wonen, dicht bij de natuur." Jordi, die een master AI & Robotica volgt, vult aan: "We voelen ons erg thuis in Eindhoven, maar we zijn tot nu toe vooral verbonden geweest met andere studenten uit het buitenland, minder met de Eindhovenaren zelf. De rol van tuinmeester gaat ons helpen om hier sneller te integreren. Het draait in die rol namelijk ook om het verbinden van mensen, iets waarvoor we ons graag willen inzetten. We willen hier een fijne plek van maken waar mensen elkaar kennen en elkaar weten te vinden als het nodig is."

Jordi en Isabela hebben inmiddels veel ervaring opgedaan met klussen en staan andere nieuwe bewoners bij met raad en daad. "En we hebben al veel mensen leren kennen, ook een aantal van de oorspronkelijke bewoners", vertelt Jordi. "We kwamen erachter dat het buurtje altijd vrij hecht is geweest, maar dat de mensen tegelijkertijd heel erg openstaan voor nieuwe aanwas." Isabela: "We konden het heel goed vinden met onze buurman Ruud: een heel spontane, oudere, artistieke man die altijd veel voor de buurt heeft gedaan. Helaas is hij vorige maand overleden."

Toekomst

Toch kijken de twee vooral vooruit. Aan plannen en ideeën hebben ze geen gebrek. Jordi wil een gids maken met informatie over alle kruiden en planten in de tuin, plus recepten waarvoor je ze kunt gebruiken. Ook denkt hij aan een gedeelde ruimte met spullen voor gemeenschappelijk gebruik, zoals een printer, een ladder en gereedschap. Op Isabela's wensenlijst staan workshops door bewoners, een gemeenschappelijke moestuin, picknicktafels en een speelplek voor kinderen. In overleg met Trudo en Soontiëns mogen zij invulling geven aan de inrichting voor bepaalde delen van de gemeenschappelijke tuin. “Isabela: “Het is nog even wachten op de bewoners van de huizen die in fase twee opgeleverd worden. Zij mogen ook meedenken."

Groen

"Ondertussen zorgen we al wel elke twee weken voor het tuinonderhoud", vervolgt Isabela. "Hiervoor hebben we een training gekregen van de hoveniers van tuincentrum Soontiëns, zij hebben ook de gemeenschappelijke borders aangelegd." Jordi: "Er is heel veel aandacht voor ecologie en biodiversiteit in dit project, maar ook voor de natuur die er al was." Hij loopt om het huis en wijst op een flink stuk grond met oude bomen en een houtwal van oude takken. "Dat blijft intact, want hier kunnen dieren en insecten schuilen en nestelen." Ook laat hij de wadi zien — een opvangplek voor regenwater — en wijst hij op de vleermuisverblijven in de gevel van hun huis.

"Het voelt alsof we midden in de natuur wonen, op tien minuten fietsen van de stad", lacht Isabela. "Het is hier licht, ruim, stil en betaalbaar. In alles is het tegenovergesteld aan ons eerdere appartement in de stad. Dit voelt voor ons als een plek waar we kunnen wortelen en de zekerheid hebben dat we kunnen blijven."