Een nieuw begin aan de Planciuslaan: Joelle, Kevin en Kaj vinden rust
Na een aantal onrustige jaren die anders liepen dan gedacht, hebben Joelle, Kevin en hun zoontje Kaj eindelijk een plek gevonden waar ze echt kunnen landen: hun nieuwe thuis aan de Planciuslaan. Joelle straalt wanneer ze vertelt hoe fijn Kaj het vindt: “Hij heeft nu zijn eigen kamertje, en hij kan zélf de trap op. Dat kende hij alleen van opa en oma, zegt hij dan.”
Een onverwachte wending
Voordat ze hier terechtkwamen, woonden Joelle en Kevin een tijdje in Mierlo. “Dat was eigenlijk niet de bedoeling,” vertelt Joelle. “Maar door een grote verrassing in ons leven was onze studio in Stiphout ineens veel te klein.”
Die verrassing bleek hun zoontje Kaj. “Ik voelde me al een tijd niet goed en de dokter kon niets vinden. Tot ik op een dag zó veel pijn had dat we naar het ziekenhuis gingen. Daar hoorden we dat ik zwanger was. We waren compleet in shock.” Een zwangerschap was voor niemand een vermoeden geweest. “Ik had in die periode aan van alles gedacht: long covid, stress, noem maar op. Maar ik bleek inmiddels een voldragen kindje in mijn buik te hebben, en die pijn bleken dus weeën te zijn. Vier uur later lag er na een spoedkeizersnede een baby in mijn armen.”
Noodgedwongen keuzes
Hun leven kwam in een stroomversnelling en liep totaal anders dan gepland. Kevin vertelt: “Onze familie had in de dagen dat wij in het ziekenhuis lagen onze studio zo goed mogelijk babyproof gemaakt. We waren nergens op voorbereid.” Maar een studio is natuurlijk niet ideaal met een baby. “Na een jaar moesten we daar sowieso uit. En dat zorgde voor een stressvolle periode. We hadden geen urgentie en er was weinig keuze. Toen kwam het appartement in Mierlo voorbij. Dat moesten we wel nemen: vierhoog zonder lift, maar het was in elk geval een vooruitgang.”
Terug naar Eindhoven
Toch bleef de wens om terug te keren naar Eindhoven groot. Ook misten ze een buitenruimte. “De deur open en Kaj zo naar buiten laten rennen, dat misten we echt”, vertelt Kevin. Joelle: “Ik hield Wooniezie steeds in de gaten. Afgelopen zomer zag ik deze woning voorbijkomen. Ik drukte op de knop en dacht: we zien wel.” Er volgde een spannende wachttijd, tot het verlossende bericht kwam: ze waren ingeloot. “En echt als 63e van de 64,” lacht Joelle. “Ik sprong een gat in de lucht.” Kevin zat net iets anders in de wedstrijd: “Ik zag ondertussen nog wel wat beren op de weg: klussen, kosten… er moest nog veel gebeuren. Hoe gingen we dat aanpakken?”
Families met rechterhanden
Joelle en Kevin geven lachend toe dat ze zelf niet zo handig zijn, maar gelukkig heeft hun familie twee rechterhanden. Kevin: “Mijn vader heeft een schildersbedrijf en heeft alle muren en plinten gedaan. De vaders samen hebben de vloer gelegd, met een beetje hulp van mij, en mijn schoonbroertje is elektricien.”
Joelle vult aan: “We kregen midden oktober de sleutel en eind oktober waren we in één middag verhuisd. Sindsdien wonen we hier met heel veel plezier. Het is een nieuwbouwhuis, dat voelt zó fijn. Alles strak, schoon en meteen een gevoel van rust. De houtlook laat het zelfs een beetje Oostenrijks aanvoelen.”
Thuiskomen
Ook de plek voelt meteen goed. “Het is hier echt fantastisch,” vertelt Joelle. “Het huis zelf, maar ook de buurt. Alles is dichtbij: winkels, speeltuintjes… we wandelen elke avond. En iedereen hier heeft kinderen, dat was een voorwaarde om hier te mogen wonen. Dat is superfijn, zeker als Kaj binnenkort naar school gaat.” Kevin vult aan: “We kenden Tongelre helemaal niet, maar het voelt rustiger dan we hadden verwacht. Veel groener ook. En ik kan eindelijk weer op de fiets naar PSV, dat voelt echt als thuiskomen!” Dat het huis tussen twee spoorlijnen ligt, merken ze nauwelijks. “Binnen hoor je het niet. En Kaj vindt het juist geweldig om naar de treinen te kijken.”
Een warm welkom in de buurt
Vorige week was het welkomstfeest voor de nieuwe bewoners van het project. Joelle en Kevin gingen samen met hun overbuurvrouw en haar dochter een kijkje nemen. Joelle vertelt: “Ze schelen best veel in leeftijd, maar konden het meteen goed met elkaar vinden.” Tijdens het feest was er van alles te doen: spelletjes voor kinderen van verschillende leeftijden, een springkussen en hapjes die door bestaande bewoners waren klaargemaakt.
Het mooie weer maakte de middag extra geslaagd. Kevin vult aan: “We hebben snel een frietje gehaald bij de frietwagen en zijn daarna met Kaj naar de Phoxy Stadiontour geweest. Deze keer niet op de fiets,” zegt hij met een knipoog. Het werd een ontspannen en gezellige start in hun nieuwe woonomgeving.
